عروس و دامادی که در ترافیک گیر افتاده بودند، ترجیح دادند ادامه راه برای رسیدن به مراسم عروسیشان را با مترو طی کنند.

به گزارش سه نسل به نقل از آتی نیوز؛ یک عروس و داماد که برای رسیدن به جشن عروسیشان در ترافیک سنگین بزرگراه رسالت (شرق به غرب) گیر افتادند، با رها کردن خودروی خود تصمیم گرفتند برای رسیدن به مراسم، بقیه مسیر را با مترو طی کنند.

خبرنگار آتی که به طور اتفاقی به این زوج جوان برخورد، ماجرا را از آقای داماد جویا شد. وی گفت: ترافیک بزرگراه آنقدر سنگین بود که ما دوازده شب هم به مراسم که در هتل المپیک هم بود نمی رسیدیم. به ناچار ماشین را نزدیک ایستگاه مصلی رها کرده و وارد مترو شدیم. آنقدر با حراست مترو گفتگو کردیم تا بالاخره راضی شد ما را راه بدهد. حالا هم اینجا هستیم.

عروس خانم ۲۹ ساله که بسیار مضطرب بود توان گفتگو نداشت. داماد ۳۰ ساله با تمام قوا مواظب بود کسی از آنها عکس و فیلم نگیرد. آقای داماد فقط اجازه گرفتن عکسی این چنینی را به خبرنگار آتی داد!

شادی جشن نامزدی به همراه شادی اکران «زندگی با چشمان بسته» که سه سال در انتظار مجوز نمایش بود، حضور دوباره در فیلم پدر سینمایی‌اش رسول صدرعاملی و شادی برگزاری جشن بزرگداشت برای «ترانه» از سوی فیلمیران و… همه و همه تابستان داغ و خاطره‌انگیزی را برای عروس‌خانم ما رغم زده است.

هر چند این روزها برای این‌که در کنار نامزدش علی منصور باشد، ایران نیست و به انگلستان رفته. عروس 28 ساله ما شش هفت سالی از آقا داماد کوچک‌تر است. امیدواریم سکونت این businessman موفق در لندن باعث دوری ترانه از سینمای ایران نشود.

این زوج جوان مراسم نامزدی‌شان را در خانه مادر داماد در ولنجک برگزار کردند و مشغول سپری کردن روزهای تکرار‌نشدنی دوران نامزدی هستند.

شلیک اسلحه به بهانه شادی در جشن عروسی ، مغز دختر جوانی را متلاشی کرد.

به گزارش واحد مرکزی خبر ، یکی از شرکت کنندگان با تیراندازی بی هدف در مراسم عروسی زوج جوانی در روستای سلطان آباد شهرستان خرامه از توابع استان فارس ، دختر 21 ساله را کشت و میزبانان مراسم را به عزا نشاند .

تیراندازی در آیین عروسی بدعتی است که همچنان در بعضی از مناطق روستایی فارس رواج دارد .

سروان حیدری فرمانده کلانتری 42 شهرستان خرامه باتصریح اینکه هرگونه تیراندازی در مجامع عمومی به هر بهانه ای به موجب قانون جرم است و با متخلفان برخورد می شود ، گفت : قاتل این دختر جوان دستگیر وبازداشت شده است.

شهرستان خرامه در 40کیلومتری شمال شرق شیراز قرار دارد.

عروس‌خانم که می‌خواست با لایه‌برداری صورتش خود را برای جشن آماده کند به دردسر عجیبی افتاد. این دختر جوان و 2 خواهرش با صورت باندپیچی شده به دادسرای جرائم پزشکی مراجعه کردند و خواستار تعقيب قضایی یک پزشک و همسر وی شدند.

چندی پیش 3 خواهر جوان به دادسرای جرائم پزشکی رفتند و ادعا کردند: چند روز دیگر عروسی خواهر کوچک‌ترمان است وقتی آرایشگر خانوادگی‌مان گفت برای اینکه چهره زیباتری داشته باشید بهتر است پوست صورتتان را لایه‌برداری کنید توصیه وی را پذیرفتیم و برای لایه‌برداری صورتمان به چندین آرایشگاه مراجعه کردیم ولی با مشورت دوستان و آشنایان به مطب یک‌پزشک پوست و مو رفتیم.

پزشک متخصص با دیدن پوست صورتمان چندین دارو و محلول داد و گفت 4 روز بعد برای لایه‌برداری به مطب برویم. روز آخر به مطب رفتیم. همسر پزشک معالج، جانشین شوهرش پشت میز نشسته بود و ادعا کرد همسرش به مسافرت خارج از کشور رفته است و در نبود پزشک متخصص وی کارهایش را انجام می‌دهد.

سارا را به اتاق لایه‌برداری هدایت کردند. از ترکیبی به نام فنول استفاده می‌کرد. خیلی دردناک بود برای آنکه آرام‌تر ‌شویم مسکن تزریق کردند. همه پوست‌مان پاکسازی شد، سپس ماده‌ای شیمیایی روی پوستمان مالید تا درون پوستمان نفوذ کند. پس از دقایقی صورتمان را باندپیچی کرد و همسر پزشک متخصص گفت که می‌توانیم پس از 2 روز صورتمان را باز کنیم. درد و سوزش شدیدی داشتیم نمی‌دانستیم هر جراحی کوچک زیبایی می‌تواند دردسرساز باشد. پس از 2 روز نزد پزشک متخصص رفتیم تا باند صورتمان را باز کند ولی ناباورانه دیدیم که صورتمان قرمز و متورم شده است. هیچ نقطه‌ای از صورتمان مثل سابق روشن نبود. مویرگ‌های صورتمان پاره شده بود و خونریزی داشت.

این خواهران گفتند: برای آنکه در جشن عروسی زیباتر به نظر برسیم تن به این جراحی دادیم و هرگز تصور نمی‌کردیم پوستمان خراب شود. خیلی ناراحت شدیم به همین خاطر نزد پزشک متخصص پوست دیگری رفتیم که متوجه شدیم در اثر استفاده زیاد از ترکیب فنول در لایه‌برداری، پوست صورتمان به سوختگی درجه 2 دچار شده است.

عروس خانم به دادیار گفت: هفته دیگر مراسم عروسی‌ام است همه دوستان و آشنایان را دعوت کرده‌ایم حالا من با این صورت چگونه می‌توانم تن به بهترین جشن زندگی‌ام بدهم. وقتی شوهرم صورتم را دید بسیار وحشت کرد به همین خاطر مجبور شدیم مراسم عروسی را به تاریخ دیگری بیندازیم.

روز یک شنبه مراسم عقد کبری گل دختر عبدالله گل رئیس جمهور ترکیه با حضور رجب طیب اردوغان برگزار شد.

او با صداي لرزان مي‌گويد: چه فرقي مي‌كند اسم من چيست؟ فقط مي‌دانم كه ديگر راه بازگشتي براي خود باقي نگذاشته‌ام و پس از 22 سال سن، در پنجمين ماه زندگي مشترك خود از خانه‌اي كه با هزاران اميد و آرزو قدم در آن گذاشته بودم، با خفت و خواري بيرون رانده شدم.

گزارش حاكي است، پس از مشاوره زن جوان، وي با مساعدت مسوولان مركز مشاوره در يك مركز ترك اعتياد بستري شد.

لباس عروس، نشانه ای از ملیت

در قرون وسطی، ازدواج بیشتر از پیوند میان دو نفر اهمیت داشت و در بسیاری موارد اتحاد و پیوند بین دو خانواده، دو تجارت و حرفه و حتی اتحاد بین دو کشور به شمار می آمد. بنابراین عروس باید به شکلی لباسی می پوشید که به بهترین شکلی معرف خانواده او باشد؛ لباس او تنها معرف شخص او نبود. در آن زمان ازدواج های سلطنتی دارای اهمیت سیاسی بسیاری بود و برای ایجاد اتحاد و پیمانی محکم بین دو کشور انجام می شد، بنابراین لازم بود تا عروس جوان عالی و باشکوه به نظر برسد تا اعتبار و حیثیت کشور خود را تقویت کند و با نشان دادن ثروت و توانگری ملت خود، بر کشور داماد تاثیر بگذارد. جواهرات عروس هم به عنوان بخشی از جهیزیه او، مورد توجه و بحث قرار می گرفت.

خانواده های سلطنتی و ثروتمند از عالی تری پارچه هایی که ممکن بود، استفاده می کردند و گران ترین پارچه ها از قبیل مخمل، ابریشم و حریر گلدار، اطلس، خز و پارچه های بافته شده از نخ های طلا و نقره را به کار می بردند. در آن زمان که پارچه ها با دست ریسیده می شد، بافته می شد و خشک می شد، و در نتیجه استفاده اقتصادی و صرفه جویانه از پارچه معمول بود؛ دامن ها را به شکل جمع، بزرگ و پف کرده درست می کردند، طول آستین ها تا زمین ادامه داشت و دنباله دامن در پشت لباس به طول چند متر کشیده می شد.

رنگ های استفاده شده هم گرانبها و با شکوه بود؛ تنها افراد ثروتمند قادر بودند رنگهای گران قیمتی همچون قرمز، ارغوانی و مشکی را تهیه کنند، زیرا این رنگها بسیار سخت تر از رنگ هایی که از رنگ های گیاهی طبیعی به دست می آمد، تهیه می شد. علاوه براین، لباس عروس با جواهرات قیمتی از قبیل الماس، یاقوت سرخ، یاقوت کبود، زمرد و مروارید تزئین می شد. بنابراین عروس در لباس خود در برابر تابش آفتاب می درخشید. گاهی اوقات لباس عروس چنان با جواهرات پوشیده می شد، به طوری که پارچه لباس در زیر آنها پنهان می شد؛ در قرن پانزدهم زمانی که شاهزاده مارگارت در انگلستان ازدواج کرد، لباس او به حدی سنگین بود که نمی توانست حرکت کند و به کمک دو نفر به کلیسا برده شد!

پیراهن سفید عروسی

در دوران باستان عروس ها برای نشان دادن شادی خود، از رنگ های شاد و روشن برای لباس عروس استفاده می کردند. رنگ سفید مدتی طولانی است که به عنوان رنگی سنتی و رایج برای پیراهن عروس پذیرفته شده است، اما پیراهن عروس همیشه به رنگ سفید نبوده است.

رسم پوشیدن لباس عروس به رنگ سفید، به دوران ملکه ویکتوریا برمی گردد. پیش از آن عروس ها، بسته به موقعیت اجتماعی خود، انواع متنوعی از رنگ ها و مواد را برای لباس عروس انتخاب می کردند. در آن روزگار رنگ سفید نشانه پاکی و عفت نبود، بلکه رنگ آبی دارای این معنا بود. در حقیقت بسیاری از زنان به همین دلیل رنگ آبی را برای لباس عروسی خود انتخاب می کردند. از طرفی رنگ سفید نشانه ثروت و توانگری بود.

ازدواج ملکه ویکتوریا با پسر عموی خود شاهزاده آلبرت در سال 1840، بیشترین تاثیر را بر مراسم عروسی گذاشت. ملکه ویکتوریا نخستین فرد سلطنتی نبود که پیراهن عروس سفید رنگ پوشید، اما نخستین فرد در دوره مدرن بود. رنگ سفید، رنگ مرسوم برای مراسم سوگواری سلطنتی بود و اگرچه همیشه به این عنوان استفاده نمی شد، اما به عنوان رنگی مناسب برای مراسم عروسی شاهانه هم محسوب نمی شد. ملکه و یکتوریا با ازدواج در لباسی سفید، چرخ ها را به حرکت درآورد.

رنگ سفید عموما برای لباس عروسی انتخاب نمی شد و لباس ویکتوریا باعث شگفتی شد. البته این لباس، غافلگیری ناخوشایندی نبود، زیرا به زودی زنان در سرتاسر اروپا و آمریکا از لباس های سفید برای عروسی خود استفاده کردند. اگرچه عروس هایی هم وجود داشتند که همچنان در لباس هایی به رنگهای دیگر ازدواج می کردند؛ اما رنگ سفید به عنوان رنگی مناسب و عالی برای لباس عروس تعیین شده بود و از آن زمان تا کنون ادامه یافته است. در حقیقت بسیار نادر است که عروسی در لباسی به رنگی غیر از سفید ازدواج کند. در کتابی مربوط به بانوان، در سال 1849 این جمله چاپ شد:« بر اساس رسم و سنت و عرف، از چندین سال قبل رنگ سفید به عنوان مناسب ترین رنگ برای لباس عروسی انتخاب شده است. این رنگ نمادی از پاکی و خلوص و عفت دخترانه است و نشانه ای از قلب سالم و دست نخورده ای است که به همسر آینده خود تقدیم می کند.»

با ظهور فروشگاه های بزرگ در دهه1890، تقریبا هر زنی می توانست رویای خود را برای ازدواج در لباس عروسی جدید و نو تحقق ببخشد. لباس سفید مورد پسند عموم مردم واقع شد و رواج یافت. درسال 1890، در یک ژورنال بانوان نوشته شد که:« از سال های بسیار قدیم که نمی توان آغاز آن را به خاطر آورد، لباس عروسی خانم ها سفید بوده است.»
اگرچه این جمله نادرست بود، اما عمق پذیرش این مطلب را نشان می داد که لباس عروس باید به رنگ سفید باشد. اگرچه رنگ سفید رایج و مرسوم شد، اما بعضی از عروس ها پیراهن هایی را می پوشیدند که دارای کاربرد بیشتری بود و می توانستند بعد از مراسم عروسی هم از آنها استفاده کنند. از آنجایی که لباس عروسی تا حد زیادی به مد زمان خود شباهت داشت و به آن نزدیک بود، تنها با تغییرات اندکی می شد تا پیراهنی را برای پوشیدن مجدد آماده کرد.

اعتقادی قدیمی درباره رنگهای مختلف لباس عروس

یک شعر قدیمی درباره اینکه چگونه رنگ لباس عروسی شما، بر آینده شما تاثیر می گذارد می گوید:« ازدواج درلباس سفید یعنی بسیار خوب و صحیح انتخاب کرده اید؛ ازدواج در رنگ خاکستری یعنی به راه دوری خواهید رفت؛ ازدواج در رنگ سیاه، شما آرزو خواهید کرد که بازگردید؛ ازدواج در رنگ قرمز، شما آرزوی مرگ خواهید کرد؛ ازدواج در رنگ آبی، یعنی شما همواره خالص، پابرجا و راستگو خواهید بود؛ ازدواج در رنگ سبز یعنی شما از دیده شدن خجالت می کشید؛ ازدواج در رنگ زرد، یعنی شما از مرد خود خجالت می کشید؛ ازدواج در رنگ قهوه ای یعنی شما در خارج شهر زندگی خواهید کرد و ازدواج در رنگ صورتی یعنی روح شما غرق خواهد شد.»

تاثیر جنگ جهانی بر لباس عروس

در تمام دوره ها، عروس ها سعی می کنند تا به شکلی لباس بپوشند که مناسب موقعیت اجتماعی آنها باشد و همیشه تا حد امکان متناسب با مد باشد و برای تهیه آن از زیباترین، بهترین و گرانبهاترین موادی که توانایی فراهم کردن آن را دارند، استفاده بشود. میزان و کیفیت موادی که درتهیه لباس عروس به کار می رود، انعکاس ثروت و موقعیت اجتماعی عروس است.
مدها و مدل های لباس در دوره ادوارد هفتم، روز به روزتجملی تری و پرخرج تر می شد، تا با آغاز فاجعه جنگ جهانی اول، این روند متوقف شد و سبک لباس ها ساده تر شد. همچنین با انعکاس تغییر نقش زنان در جامعه، دامن لباس ها کوتاه تر شد. کوکو شانل نیروی قدرتمندی در تغییر فشن زنان بود و نخستین کسی بود که در دهه 1920، رسما لباس عروسی کوتاه را معرفی کرد. این لباس، پیراهن سفیدی تا زانو بود با یک دنباله بلند. این رنگ سفید سیمانی به عنوان رنگ جهانی و همگانی لباس عروس مورد توجه قرار گرفت.

در زمان جنگ جهانی دوم بسیاری از عروس ها احساس کردند که ازدواج در لباس سفیدی مجلل، شایسته نیست، بنابراین لباس های ساده ای را برای مراسم عروسی خود انتخاب می کردند. در زمان جنگ جهانی دوم زنان وظیفه خود دیدند تا مراسم ازدواج سنتی را ترک کنند، اگرچه اکثر عروس ها ممکن بود تنها چند هفته یا حتی چند روز، پس از مراسم نامزدی خود عروسی کنند. در نتیجه آنها زمان کافی برای یافتن لباس عروس مناسب نداشتند، بنابراین باید بهترین لباس خود را برای این کار انتخاب می کردند. اگر عروسی می خواست که حتما لباس عروس سفید داشته باشد، می توانست آن را برای مراسم، قرض بگیرد یا اجاره کند. اگر عروس و داماد هر دو در جنگ شرکت داشتند، در اونیفورم های نظامی خود ازدواج می کردند.

پس از جنگ جهانی، یک دوره پر رونق و مرفه آغاز شد و این موضوع در لباس های عروسی هم منعکس شد. لباس های بلند سفید عروسی رسمی، مجددا رایج شد و به مد بازگشت. رنگ مایه های سفید مانند کرم، زرد بسیار کم رنگ و عاجی رنگ، همگی به عنوان رنگ لباس عروس قابل قبول بود؛ در حالی که رنگ های روشنی از قبیل آبی، سبز یا صورتی کمتر استفاده می شد؛ ازدواج در لباس سیاه رنگ، نشانه بدبختی و بخت بد محسوب می شد.

لباس عروس در قرن جدید

مرکز توجه لباس های عروس از دهه 1950 تغییر کرد. امروزه بیشتر ازهمه، تاکید بر روی شخصیت خود عروس است.

در حال حاضر عروس ها می توانند تقریبا ازهر مدل و سبک لباسی برای مراسم ازدواج خود استفاده کنند، یک پیراهن طراحی شده بسیار تزئین شده و مجلل یا حتی یک پیراهن ساده غیر رسمی. هر سبکی که عروس انتخاب کند تا زیباتر به نظر برسد، قابل قبول است.
بنابراین شما می توانید هر رنگی را برای ازدواج خود انتخاب کنید، اما حداقل حالا اندکی درباره سابقه و تاریخچه استفاده از لباس عروسی سفید آگاهی پیدا کرده اید.